VN als machtsmiddel van de anti-Israel lobby.
««« terug
Verenigde naties, inclusief Israel
Veroordelingen door de Verenigde Naties hebben een hoge status in Nederland en elders in de EU. Dit is logisch, gezien de nobele doelstellingen van de Verenigde Naties en onze ondertekening van het VN handvest. In de praktijk blijkt echter dat de VN eenzijdig opereren. Veel veroordelingen vinden plaats vanuit de Arabische politieke agenda, die erop is gericht om Israel te isoleren. Dit krijgt nauwelijks aandacht in de Nederlandse media.
De Verenigde Naties hebben drie peilers: veiligheid, ontwikkeling en mensenrechten. De UN Human Rights Council is het orgaan dat de mensenrechten moet monitoren en bevorderen. Deze raad bestaat uit 47 gekozen landen, waaronder ook mensenrechten-schenders als China, Iran, Saoedi-Arabie, Lybie, Rusland, Cuba, en Venezuela. 21 van de 47 landen zijn moslimlanden en slechts 19 landen hebben een vrije democratie. Op 21 juni 2007 werd Lybie gekozen tot voorzitter van de volgende VN mensenrechten conferentie.
In het afgelopen jaar heeft de VN-mensenrechtenraad letterlijk al haar veroordelingen gericht tegen Israel. Flagrante schenders van mensenrechten als Soedan, China, Burma, Saoedi-Arabie, Lybie, Iran of Cuba werden niet één maal veroordeeld. Sterker nog, de raad heeft haar onderzoeken in Darfur en Belarus stopgezet. Overtredingen van Israel’s tegenstanders bleven buiten beschouwing. Op 19 juni heeft de raad als enig permanent agendapunt voor het komende jaar opgenomen: ‘de situatie van de mensenrechten in Palestina’. Dit zal ongetwijfeld leiden tot een nieuwe serie veroordelingen van Israel. Volgens UN Watch, een NGO die kritisch volgt of de de VN zich aan haar eigen spelregels houdt, wordt deze structurele eenzijdigheid bewerkstelligd door een vaste stemmingscoalitie van onderdrukkende regimes, waaronder de Arabische landen, die in de VN bekend staat als ‘de automatische meerderheid’. Deze coalitie gebruikt de VN-mensenrechtenraad om de aandacht van zichzelf af te leiden en de positie van Israel in de wereld te verzwakken.
De vorige VN anti-racisme conferentie in Durban in 2001, die plaatsvond vlak voor 9/11, ontaarde in een antisemitische orgie. Het klassieke 100 jaar oude schotschrift Protocollen van de Wijzen van Zion, waarin de joden worden beschuldigd van een wereldcomplot, werd daar verspreid en duizenden militante moslims hielden demonstraties, waarin hakenkruizen, antisemitische prenten en leuzen werden meegedragen. De geplande sessies over het (overigens gestegen) antisemitisme werden gecancelled en zionisme werd veroordeeld als racisme.
De Nederlandse humanitaire NGO Cordaid, die subsidie krijgt van de Nederlandse overheid, gaf financiele steun aan de Palestijnse NGO LAW, die een hoofdrol speelde in het creeeren van een anti-Israelische en antisemitische sfeer in Durban. Cordaid is ook een van de initiators van de advertentie begin juni van dit jaar, waarin 52 prominente Nederlanders de Nederlandse regering opriepen om een doorbraak te creeeren in het Palestijns-Israelische conflict, met name door de druk op beide partijen in balans te brengen, of zoals Van Agt het uitlegde, door de druk op Israel te verhogen.
De stelselmatige, eenzijdige en selectieve veroordeling van Israel door de Verenigde Naties is discriminatie en werkt demoniserend ten aanzien van Israel in de internationale arena. Het draagt bij aan een sluimerend proces van delegitimisering van de joodse staat en werkt sancties in de hand. Dit is gevaarlijker dan ooit nu Israel Hamas en Hezbollah aan de poort heeft staan. Deze twee buren zijn beide nauw gelieerd aan Iran en zijn samen met Iran actief uit op Israel’s totale vernietiging.
Een ander zeer ernstig gevolg van de VN-focus op Israel, is dat de slachtoffers van mensenrechten schendingen in andere landen niet of nauwelijks op aandacht van de VN kunnen rekenen. UN Watch constateert dat ook de Algemene Vergadering tijdens haar 59e sessie in 2004-2005 al haar tijd nodig had voor het aannemen van de negentiende anti-Israel resolutie in dat jaar en geen tijd meer had voor een enkele resolutie over Darfur. Ook de World Health Organization (WHO) nam in 2005 één enkele resolutie aan tegen een specifiek land: Israel werd beschuldigd van schending van het Palestijnse recht op gezondheid. Hetzelfde geldt voor de International Labour Organization (ILO) van de VN: ook die nam in 2005 slechts één resolutie aan, waarin Israel werd beschuldigd van schending van de arbeidsrechten van Palestijnen.
Het veiligheidsorgaan van de VN lijkt gebalanceerder te opereren. Resolutie 242 van de Veiligheidsraad spreekt bijvoorbeeld van wederzijdse erkenning en veilige grenzen voor beide staten. Dit heeft te maken met de samenstelling van de Veiligheidsraad (5 permanente leden, waarvan 3 Westerse democratien) en het corrigerende veto van de VS, die niet bereid zijn om Israel van de kaart te laten vegen.
Het is dus hoog tijd dat voorvechters van rechtvaardigheid, mensenrechten en het internationale recht zich hard gaan maken voor hervorming van de VN mensenrechten instanties, alvorens naar die instanties te luisteren. Nederland is nu lid van de VN-mensenrechtenraad. Dit biedt ons bij uitstek een kans om de situatie te corrigeren. Vooralsnog stemde alleen Canada tegen het voorstel om Israel doorlopend op de VN-mensenrechten agenda te zetten. Of zoals de voormalige Canadese minister van Justitie Irwin Cotler het uitdrukt: “This discriminatory treatment is not only prejudicial to Israel, but it is a breach of the United Nations Charter's foundational principle of "equality for all nations, large and small".
Dat klinkt heel wat gebalanceerder dan wat onze ex-minister van Justitie Dries Van Agt hierover te zeggen heeft.
Evelyn Markus
Vice-voorzitter van Network on Antisemitism (NOA)
Amsterdam
www.noantisemitism.org
Foto’s uit Durban 2001 (www.eyeontheun org.):
